Korkutucu veya tehlikeli bir olayın ardından kişinin kendisini alışılmış hâlinden farklı hissetmesi mümkündür. Uyku, dikkat, duygular veya çevreye karşı tetikte olma değişebilir. İnternette görülen bir belirti listesinde kendinden bir şey bulmak ise tek başına tanı koydurmaz. Yaşananların süresi, şiddeti, günlük hayatla ilişkisi ve kişinin genel durumu birlikte değerlendirilmelidir.
NIMH, travmatik bir olay yaşayan herkesin travma sonrası stres bozukluğu geliştirmediğini açıklar. Bazı tepkiler zaman içinde değişir; bazı kişiler daha fazla desteğe ihtiyaç duyar. Tanısal değerlendirme, bir ruh sağlığı uzmanının görüşmesini gerektirir. Birkaç belirtinin benzemesi, farklı olası açıklamaların ve kişinin koşullarının gözden geçirilmesi gereğini ortadan kaldırmaz. Aynı zamanda tanıdan emin olmamak, zorlanmayı önemsizleştirme gerekçesi değildir.
Örneğin bir kazadan sonra işine odaklanmakta zorlanan kişi, kendisini “Artık hiçbir şey yapamıyorum” diye tanımlayabilir. Bir görüşmeye hazırlanırken olayın ayrıntılarını tekrar tekrar yazması gerekmez. Bunun yerine dikkatinin hangi işlerde dağıldığını, uykusundaki değişikliği ve günlük sorumlulukların nasıl etkilendiğini not edebilir. Bu varsayımsal örnek, kendi kendine tanı koymayı değil, mevcut ihtiyacı daha açık anlatmayı amaçlar.
Yakınların “Hepimiz yaşadık, geçti” veya “Kesin travma olmuşsun” gibi iki uç yorumdan kaçınması yararlı olabilir. Birincisi kişinin deneyimini küçültebilir, ikincisi değerlendirme yapılmadan kesinlik yükler. “Son günlerde seni en çok zorlayan şey ne?” sorusu daha açık bir başlangıç sunar. Kişinin olay hakkında ne kadar konuşmak istediği de kendisiyle birlikte belirlenebilir; ayrıntılı anlatım destek görmenin şartı değildir.
Tepkiler günlük hayatı belirgin biçimde etkiliyorsa, şiddetleniyorsa veya kişi desteğe ihtiyaç duyuyorsa uygun bir sağlık profesyoneliyle görüşmek mümkündür. Başvuru için internetteki bir ölçütü eksiksiz karşılamayı beklemek gerekmez. Bu yazı, yaşanan güçlüğe isim bulma baskısını azaltan genel bir ayrımı anlatır. Kişiye özgü değerlendirme, hem olay sonrasındaki deneyimleri hem de o sırada devam eden yaşam koşullarını birlikte ele alır.