Liseye geçiş, yalnızca başka bir binada derse başlamak değildir. Derslerin düzeni, öğretmenlerin beklentileri, ulaşım biçimi ve arkadaş çevresi aynı dönemde değişebilir. Bir genç yeni imkânları merak ederken tanıdık ortamını özleyebilir. Bu iki duygunun birlikte bulunması şaşırtıcı değildir. İlk günlerden itibaren her şeyin rahat ilerlemesini beklemek yerine, yeni düzenin adım adım tanınacağı düşünülebilir.
Pratik belirsizlikleri ayrı ayrı ele almak başlangıcı daha somut kılar. Öğrenci okulun hangi kapısından girileceğini, ders programının nereden takip edildiğini ve soru sormak için kime başvurabileceğini öğrenebilir. Örneğin ulaşım süresini bilmeyen bir genç, ailesiyle uygun bir zamanda güzergâhı inceleyebilir. Burada amaç bütün olasılıkları kontrol etmek değil, ulaşılabilir bilgileri edinerek gereksiz belirsizliği azaltmaktır.
Arkadaşlıkların hemen kurulması gerektiği düşüncesi de ek baskı yaratabilir. Yeni sınıfta ilk hafta yalnız hissetmek, bütün yılın böyle geçeceğini göstermez. Bir kulüp tanıtımına katılmak, yanında oturan kişiye dersle ilgili bir soru sormak veya ortak bir etkinlikte bulunmak küçük karşılaşma fırsatları olabilir. Genç hangi ortamda daha rahat olduğunu deneyerek anlayabilir; zorla yakın arkadaş seçmesi beklenmez.
Ders çalışma düzeni de yeni okulun gerçeklerine göre gözden geçirilebilir. Örneğin ortaokulda akşam kısa sürede tamamlanan işler, lisede birkaç güne yayılan hazırlıklar içerebilir. Öğrenci ilk haftalarda verilen görevleri kaydedip hangi derste ne tür hazırlık istendiğini inceleyebilir. Aile, eski başarı düzenini aynen sürdürmesini istemek yerine, değişen beklentileri birlikte anlamaya yardımcı olabilir.
Destek kişilerini önceden tanımak yararlıdır: Sınıf rehber öğretmeni, okulun rehberlik servisi, güvenilen bir öğretmen veya aileden bir yetişkin. Genç, “Bir konuda takılırsam ilk kime söyleyebilirim?” sorusuna kendi cevabını oluşturabilir. Dışlanma, güvenlik sorunu veya süren yoğun güçlüklerde beklemek yerine yardım istemek önemlidir. Uyum, her şeyi tek başına halletme becerisi olarak görülmek zorunda değildir; ihtiyaç duyulan desteği kullanmayı da içerir.