Bir grupta sıra kendisine geldiğinde kişi ne söyleyeceğini bilemeyebilir veya o gün belirli bir konuyu paylaşmak istemeyebilir. “Pas diyebilir miyim?” sorusu bu yüzden yalnızca çekingenlikle ilgili değildir. Mahremiyet, hazır oluş ve kişisel tercih de devrededir. Katılım koşullarının başlangıçta konuşulması, sessizlik karşısında herkesin farklı bir beklenti geliştirmesini önleyebilir.
NHS'nin bazı grup programlarına ilişkin bilgilerinde, kişilerin istemedikleri kişisel ayrıntıları paylaşmak zorunda olmadığı açıkça belirtilir. Bu, bütün grupların aynı biçimde yürüdüğü anlamına gelmez. Grubun amacı ve katılımcılardan beklenenler önceden öğrenilmelidir. “Bugün dinlemek istiyorum” demenin nasıl karşılanacağı veya bir etkinliği atlama seçeneğinin bulunup bulunmadığı, katılım kararından önce sorulabilecek somut konulardır. Bu soruların yanıtları, görüşme öncesinde yazılı olarak da istenebilir.
Varsayımsal bir durumda grup üyelerinden aileleriyle ilgili bir örnek paylaşmaları isteniyor olsun. Bir katılımcı “Bu başlıkta ayrıntıya girmek istemiyorum” diyebilir. Bunun nedenini herkese açıklaması için ayrıca baskı yapılmaması önemlidir. Başka biri aynı konu hakkında rahatça konuştuğu için sınırın geçerliliği değişmez. Kişilerin mahremiyet tercihleri ve o gün kendilerini nasıl hissettikleri birbirinden farklı olabilir.
Pas demek, kişinin grupla hiçbir ilişkisi olmadığı sonucuna da götürmez. Dinlerken bir konuyu düşünüyor veya sözcüklerini henüz bulamıyor olabilir. Öte yandan kişi uzun süre grubun kendisine uygun olmadığını hissediyorsa, bunun yürütücüyle konuşulması mümkündür. Böylece sessizliği dışarıdan yorumlamak yerine, katılımın önündeki koşullar birlikte anlaşılabilir. Alternatif destek veya farklı bir grup gerekip gerekmediği ayrıca değerlendirilebilir.
Kısa ifadeler yardımcı olabilir: “Şimdi yanıtlamak istemiyorum”, “Bu soruyu düşünmek için zamana ihtiyacım var” ya da “Önce ne beklendiğini anlamak istiyorum.” Bunlar bir performans ölçütü değil, ihtiyacı dile getirme örnekleridir. Grubun sözleşmesi, katılımcının söz hakkını ve yürütücünün sorumluluğunu görünür kılmalıdır. Sınırlarını konuşabilmek, kişisel paylaşımın miktarından bağımsız olarak katılımın niteliği hakkında önemli bilgi verir.