Arkadaşlıklar çocuklara birlikte eğlenme, fikir alışverişi yapma ve farklı bakış açılarıyla karşılaşma fırsatı sunar. Aynı zamanda sıra beklemek, anlaşmazlık yaşamak veya bir oyuna alınmamak gibi zor deneyimler de içerebilir. Ebeveyn için çocuğun üzülmesini görmek kolay değildir. Yine de her durumda hemen çözümü devralmak yerine, ne yaşandığını anlamak ve gereken desteği belirlemek için zaman ayırabilirsiniz.
Örneğin, çocuğunuz “Artık onunla arkadaş değilim” dediğinde ilişkinin tamamen bittiği sonucuna varmak gerekmeyebilir. “Bugün aranızda ne oldu?” diye sorarak başlayabilirsiniz. Oyunun kuralı üzerinde anlaşamadıklarını anlatırsa, olayın hangi bölümünde kırıldığını konuşabilirsiniz. Dinlerken diğer çocuğa hemen bir etiket yapıştırmamak önemlidir. Elinizde genellikle olayın bir bölümü vardır; çocuğunuzun duygusunu ciddiye almak için bütün ayrıntıları bildiğinizi varsaymanız gerekmez.
Arkadaşlık becerileri gündelik durumlarda denenebilir. Bir oyuna katılmak isteyen çocukla “Sizinle oynamak isterim; nasıl katılabilirim?” gibi bir cümleyi evde canlandırabilirsiniz. Oyuncak paylaşımı için de sırayı konuşma veya başka bir malzeme seçme seçenekleri düşünülebilir. Bunları ezberlenmesi gereken tek doğru cümleler olarak sunmayın. Çocuk kendi kelimelerini bulabilir; yetişkinin rolü farklı yolları birlikte keşfetmesine yardımcı olmaktır.
Bazı çocuklar kalabalık gruplardan, bazıları bir kişiyle sakin etkinliklerden hoşlanabilir. Arkadaş sayısını bir başarı ölçüsüne çevirmek yerine ilişkinin nasıl hissettirdiğini merak edebilirsiniz. Uygun koşullarda arkadaşını eve davet etmek veya bir etkinliğe eşlik etmek, etkileşimlerini gözlemleme fırsatı sağlar. Evdeki saygı ve güvenlik kurallarının bütün çocuklar için açık olması da önemlidir. Çocuğun görüşünü almak, yetişkinin gözetim sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
Basit bir anlaşmazlıkta çocuklara çözüm düşünme alanı açılabilir; ancak tekrarlayan dışlama, tehdit, aşağılama veya fiziksel zarar sıradan bir arkadaşlık sorunu gibi geçiştirilmemelidir. Böyle bir durumda okul ve ilgili yetişkinlerle iletişim kurmak gerekir. Arkadaşlığı sürdürmek, zarar görmeye katlanmak demek değildir. Çocuğa hem ilişki kurma yollarını hem de yardım isteme hakkını hatırlatmak, desteğin önemli bir parçasıdır.