Ailede pek çok karar ayaküstü, başka işler yapılırken alınır. Kimin hangi gün erken çıkacağı veya ortak bir alanın nasıl kullanılacağı bu sırada gözden kaçabilir. Kısa bir aile toplantısı, gündelik konular için herkesin söz alabileceği belirli bir zaman ayırma denemesidir. Resmî bir ortam gerektirmez; sofradan sonra yapılan sakin bir konuşma da bu işlevi görebilir.
Başlangıç için küçük ve somut bir gündem seçilebilir. Örneğin sabahları banyoyu kullanma sırası evde aceleye ve tartışmaya yol açıyorsa, yalnızca bu konu ele alınabilir. Herkesin hangi saatte hazırlanması gerektiği öğrenilir, ardından olası sıralamalar düşünülür. Toplantıya “Bu hafta kim hata yaptı?” sorusuyla başlamak yerine, “Sabah herkesin hazırlanmasını nasıl kolaylaştırabiliriz?” sorusu yön verebilir. Böylece konuşma belirli bir düzen üzerine kurulmuş olur.
UNICEF, çocukların kendilerini ilgilendiren kararlarda görüşlerini ifade edebilmesinin ve bu görüşlerin dikkate alınmasının önemini vurgular. Çocuğa söz vermek, tüm sorumluluğu ona bırakmak anlamına gelmez. Bir çocuk hazırlanmak için neye ihtiyaç duyduğunu anlatabilir; güvenlik, bakım ve maddi imkânlarla ilgili sorumluluk yetişkinlerde kalır. Yaşa uygun sorular, çizim veya birkaç seçenek üzerinden konuşma, katılımın ailedeki farklı kişilere uyarlanmasını sağlayabilir.
Konuşmanın sonunda bir deneme planı belirlemek yararlı olabilir. Banyo sırası örneğinde, hafta içi için yeni bir saat düzeni oluşturulup bir hafta sonra yeniden değerlendirilebilir. Kimin ne yapacağı belirsiz kaldıysa kısa bir not yardımcı olabilir. UNICEF'in ebeveynlik rehberi de ortak karar verme ve problem çözme becerilerini ebeveynlik desteğinin önemli parçaları arasında ele alır. Bu örnek toplantı düzeni, söz konusu ilkelerin gündelik yaşama uygulanabilecek bir yorumudur.
Her toplantıda anlaşmaya varılması gerekmeyebilir. Bir konu çok yüklüyse, çocukların önünde ele alınması uygun olmayabilir veya yetişkinlerin ayrıca konuşması gerekebilir. Sessiz kalan bir aile üyesi de sonradan düşüncesini paylaşmak isteyebilir. Toplantının sonunda yalnızca sorunlara değil, haftanın iyi giden bir anına da yer vermek düşünülebilir. Düzenli konuşma zamanı, ailenin ihtiyaçlarına göre kısa tutulabilir, ertelenebilir veya başka bir biçime dönüştürülebilir.