Ankara Gelişim Tarama Envanteri, kısaca AGTE, erken çocukluk dönemindeki gelişimi taramak için kullanılan bir araçtır. Sıfır ile altı yaş arasındaki çocuklara ilişkin bilgiler bakım verenden alınır. Dil ve bilişsel gelişim, ince motor, kaba motor ile sosyal beceri ve öz bakım alanları ele alınır. “Tarama” sözcüğü burada önemlidir: Araç, tek başına kapsamlı bir değerlendirme veya tanının yerine geçmez.
Bakım verenin gözlemleri, çocuğun günlük yaşamındaki becerileri anlatır. Bu nedenle görüşmeyi doğru cevapların bulunacağı bir sınav gibi düşünmek gerekmez. Ebeveyn bildiğini anlatabilir, emin olmadığı noktayı da söyleyebilir. Örneğin çocuk evde bir işi bazen kendi yapıyor, bazen yardım istiyorsa bu değişkenlik uygulayıcıyla paylaşılabilir. Çocuğun becerilerini olduğundan farklı göstermek, desteğe ilişkin konuşmanın amacına hizmet etmez.
Gelişimsel izlem, günlük yaşam boyunca çocuğun nasıl büyüdüğünü gözlemlemeyi içerir; gelişim taraması ise belirli araçlarla daha yapılandırılmış bilgi toplar. Bir tarama sonucunda ayrıntılı değerlendirme ihtiyacı görülebilir. Bu, sonucun tek başına belirli bir tanıyı kanıtladığı anlamına gelmez. Aynı şekilde ailenin süren bir kaygısı varsa yalnızca önceki bir tarama sonucuna dayanarak bu kaygının konuşulmadan bırakılması uygun olmaz.
Aile randevu öncesinde “Bu araç neden seçildi?”, “Çocuğumun yaşı ve başvuru nedeni için uygun mu?” ve “Hangi güncel uygulama materyali kullanılıyor?” diye sorabilir. Uygulayıcının ilgili eğitim ve yeterliğini, sonuçların nasıl açıklanacağını da öğrenebilir. Evde test maddeleriyle prova yaptırmak veya internet üzerinden puan çıkarmaya çalışmak yerine, günlük gözlemlerden kısa notlar hazırlamak daha anlamlı bir görüşme zemini sunar.
Örneğin ebeveyn konuşma, hareket veya öz bakım hakkında farklı zamanlarda fark ettiği durumları not edebilir; bunlar test sorusu veya puanlama örneği değildir. Geri bildirimde hangi alanların ayrıca ele alınacağı, başka bir uzmana başvuru gerekip gerekmediği ve izlemin nasıl süreceği konuşulur. Gelişimle ilgili endişelerde çocuğun hekimiyle iletişim kurmak da önemlidir. Amaç çocuğu başkalarıyla yarıştırmak değil, ihtiyaç duyduğu desteği daha iyi anlamaktır.